ببار ای ابر پاییزی، در این طوفان وحشت زا،

از آن تنها درخت شاد این صحرا،

رها شد برگی از تک شاخۀ طوبی.

و صدها برگ دیگر

در جدالی سخت با  طوفان،

غمین و خسته تَن هاشان

سرود مرگ می خوانند

ببار ای ابر پاییزی،که شاید زاری ات بر حال و  روز ما

نشان از بارش رحمت به روی برگ گل باشد