در اوج خلصه ی گياه سبز
هنگامی که پا بر آتش ميکوبی
وتن برهنه ات را به باران مي سپاری
سبز ميشوی
جوانه ميزنی
پيچ و تاب ميخوری
وتا آخر کهکشان بالا ميروی
ودر آن هنگام
به او مي انديشی وديگر هيچ

(این نوشتۀ یکی از دوستانم بود که چون زیبا و دلنشین بود، در اینجا آوردم)