چه سخت است روزهای سکوت

روزهای بی خبری

روزهای دلتنگی

چه دشوار است تحمل دوریت

و چه سخت، مهار سیلاب دیدگانم

هنوز نگاهم خیره مانده بر یک عکس

بر یک نقش خیال

گاه گاهی پژواک صدایت

درخت بی برگ وجودم را می لرزاند

بید مجنون بی برگ

و دلتنگی قلبی که هنوز با حرارت عشقت می تپد

آتش بر دلم می زند

با تو سخن می گویم ای ....

با تو که می دانی چه می گذرد بر من ...

با تو که زمانه حتی فرصت نوشتن نامت را نیز از من دریغ می کند.....

ناجوانمرادنه نیست این همه دوری؟