بعضی وقت ها به بعضی وبلاگ ها حسرت می خوردم و دلم می خواست که منم به اندازه کافی وقت داشتم تا یه وبلاگ راه بندازم. ولی خوب حسابی سرم شلوغ بود تا امروز که دیگه طاقت نیاوردم و اومدم قاتی وبلاگ نویسا.
۵ تا اسم وبلاگ عوض کردم تا بالاخره یه اسمی که قبلاْ یکی انتخاب نکرده بود پیدا شد٬ و "نسیم سبز" قسمت من شد!
از "سایه نقره ای"٬ و "آسمان نیلی" رسیدم به "نسیم سبز".
نمی دونم تو این دنیای خاکستری٬ رنگ سبز چه حالی داره٬ ولی اول های بهار که می شه و بعد شش ماه دیدن رنگ های نارنجی و خاکستری روشن٬ آدم با دیدن رنگ سبز ناز برگ های کوچولو که تازه جوونه زدن یه حس خوبی بهش دست می ده و نمی خواد به رنگ های دیگه نگاه کنه.
دلش می خواد یه نفس عمیق بکشه و هرچی اکسیژن تازه بهاری هست بفرسته تو ریه هاش و انقدر نفسش رو حبس کنه که تمام وجودش بهاری و سبز بشه
البته نه مثل این!
منم امیدوارم نوشته هایی که قرار اینجا بذارم تا شما عزیزا بخونین همیشه سبز و بهاری باشه٬ باید یه نسیم سبز سبز اینجا همیشه در وزیدن باشه تا برگ های خزون زده رو با خودش ببره و فقط طراوت جا بذاره.
خوب واسه روز اولی بد نیست
